Over Ilse

Ik geloof dat, hoe meer liefde je geeft, hoe meer liefde er is.

Ik geloof ook dat wanneer je basishouding is; ‘Hoe kan ik helpen?’, er altijd iets goeds uit voort komt. Het is die houding en mijn interesse in de mens die mij er toe bracht Geneeskunde te gaan studeren. Met het idee neuroloog of kinderarts te worden. Het bleek een wereld waarin ik mij niet thuis voelde. Ik miste compassie. En voor mij was de visie van de westerse geneeskunde, die het lichaam nog steeds ziet als een machine en waarin behandeling vooral gericht is op het oplossen van klachten, te beperkt. Evenals het idee dat de oplossing volledig en alleen bij een arts vandaan komt. Ik was vooral geïnteresseerd in het achterhalen van waar ziek zijn begint en welke rol het lichaam en de mens zelf kan spelen in haar genezing. Ik wilde mensen helpen zich (meer) mens te voelen en voluit te genieten van het leven. Al deze dingen bij elkaar zorgden er voor dat ik, na drie jaar, stopte met mijn studie Geneeskunde en naar de Kunstacademie ging, waar mijn andere passie, schilderen, lag.

Vandaag kan ik oprecht zeggen dat ik geniet van het leven en de dingen doe waar ik blij van word.

En dat mijn relaties vredig en liefdevol zijn. Maar dat is heel lang niet zo geweest. Voordat ik yoga ontdekte zat ik vast in mijn leven en in mijzelf. Dusdanig dat ik geplaagd werd door intense angsten, zelfkritiek en ziekte. Het besef dat ik zelf iets moest doen om uit de negatieve spiraal te komen was de eerste stap naar verandering. Yoga heeft mij daarin enorm geholpen omdat het me leerde hoe ik weer kon ontspannen en omdat het mijn lichaam terug in balans bracht.

Mijn allereerste yogales was een regelrechte beproeving.

Als ik niet zo’n sterke wil had gehad, waardoor opgeven geen optie was, en niet zo gevoelig was geweest voor conventies en wat anderen van mij dachten was ik na vijf minuten de les uit gerend. Niet omdat het lichamelijk zo intensief was, maar omdat het zo confronterend was. Alle aandacht in de les ging naar het voelen van mijn lichaam, waarin ik mij toen totaal niet op mijn gemak voelde. En de terugkerende instructie om ‘los te laten’ zorgde alleen maar voor meer stress. Ik vond het doodeng om los te laten, zeker in een groep. En ik had geen idee hoe ik dat moest doen.

Het duurde bijna twee jaar, voordat ik yoga een tweede kans gaf.

Maar toen was het ook precies wat ik nodig had en ik ben er nooit meer mee opgehouden. Het heeft zo’n groot verschil gemaakt voor de kwaliteit van mijn leven dat ik een vierjarige Yoga docentenopleiding ben gaan doen. Toen kon ik nog niet vermoeden dat Yoga mij de mogelijkheid zou bieden om mensen te helpen op manieren die ik graag wilde en die ik zo had gemist tijdens mijn studie Geneeskunde. En dat zelfs mijn passie voor Neurologie daar een centrale plek in zou gaan nemen.

Wie ben ik nog meer?

Mijn liefde voor katten is grenzeloos en ik ben dolblij met die van mij. Ik hou van tuinieren en ben dankbaar dat ik een fijne tuin heb, daar geniet ik enorm van. Ik hou van dansen en (inline) skaten en er op uit gaan op de fiets, de natuur in. En ik breng graag tijd door met het kleine groepje familie en vrienden die mij zeer dierbaar zijn.
Ik ben daarnaast gek op lezen en hoewel ik nog steeds schilder en teken neemt het schrijven van verhalen inmiddels een grotere plek in, in mijn leven.

Online programma

Heb jij MS en worstel je met de symptomen en het effect dat MS heeft op jouw leven? Zou je dolgraag zelf iets willen doen om meer grip willen krijgen op je gezondheid? Daar help ik je graag bij. Met het op maat gesneden programma: ‘van Overleven naar Leven!’. Een stap-voor-stap, online programma dat je op ieder moment dat het jou uitkomt kunt inzetten.