In yoga leer je om met onverdeelde aandacht in het hier en nu te zijn. Als je MS hebt heb je eigenlijk al een voorsprong. Omdat MS je dwingt om in het nu te leven.
Om de simpele reden dat jouw lichaam niet langer automatisch alles doet dat jij wilt dat het doet. En je er misschien ook niet meer op kunt vertrouwen dat alle basale lichaamsfuncties – die eerder automatisch en perfect in balans plaats vonden – het doen zoals ze het horen te doen.
Dingen die eerder vanzelf gingen, kosten nu moeite. En het gemak waarmee je voorheen meerdere dingen tegelijk deed, dat zou nu misschien wel tot ongelukken leiden. Jouw lichaam heeft jouw volledige aandacht des te harder nodig. En die aandacht is er alleen als je in het NU leeft.
Als je MS hebt vergt alles meer aandacht en meer energie.
Steven, een vriend van mij met MS, vertelde mij laatst dat alles dat hij doet nu zo lang duurt. Niet alleen omdat het moeizamer gaat, maar ook omdat hij maar een ding tegelijk kan doen. Een gesprek voeren en op hetzelfde moment iets oppakken of overeind komen, zorgt al voor te veel afleiding. En dat kan tot gevaarlijke situaties leiden. Bijvoorbeeld in de keuken tijdens het koken. Of in het verkeer. Dan is het essentieel dat hij zijn aandacht er volledig bij heeft. En dat is eigenlijk hetzelfde als volledig in het nu leven.
Naast dat multitasken niet meer gaat, zijn er veel dingen die Steven niet meer kan doen zoals hij ze altijd deed. Het vergt concentratie en inventiviteit om oplossingen te bedenken en om dingen anders te doen. Zodat hij toch de dingen kan blijven doen die voor hem belangrijk zijn. En dat kan alleen als hij in het nu leeft.
Leven in het nu, pfffff…wat een zweverig gedoe.
Voor mij is yoga en alles dat daar mee samen hangt heel praktisch. Een middel om mijn leven makkelijker en aangenamer te maken. En ik doe mijn best om het zo helder en praktisch mogelijk te beschrijven. Wat niet altijd lukt. Of niet door iedereen zo wordt gelezen. En dat zet mij dan weer aan het denken. Kan ik het op een andere manier omschrijven?
In een eerdere blog schreef ik over in het hier en nu zijn. En dat leidde tot positieve reacties maar ook tot aardig wat irritatie bij sommige lezers. Die kregen er de kriebels van en vonden het zweverig. Een reactie weet ik nog goed: ‘ “even in het nu zijn” ieuw, waar denk je dan dat ik ben? In een andere dimensie ofzo?’
Waar zijn we dan als we niet in het nu leven?
De meeste mensen zijn het grootste deel van de tijd maar ten dele aanwezig in dit moment. Of helemaal niet. In plaats daar van bevinden ze zich in het verleden of de toekomst. Doordat ze denken aan dingen die in het verleden hebben plaats gevonden of denken aan wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren. Daardoor ervaren ze niet of nauwelijks wat er nu gebeurt.
Deze gedachtes over de toekomst en het verleden, leiden vaak weer tot intense emoties. Die hetzelfde effect hebben: ze zorgen er voor dat je gevangen zit in wat zou kunnen gebeuren in plaats van dat je ervaart wat er nu werkelijk is.
Naast dat we geneigd zijn te verdwijnen in emoties en gedachtes is er nog manier om niet in het nu te (hoeven) leven; de roes van afleiding. En die afleiding kan van alles zijn; social media, games, tv, alcohol, sigaretten, drugs, winkelen, roddelen …wat ons maar afleidt van de realiteit van dit moment. En van onszelf.
Dat kan soms prettig zijn en een bewuste keuze. Maar over het algemeen komt het voort uit gewoonte (of verslaving) en vreet het energie. En het zorgt er voor dat we het leven, hier en nu, nauwelijks nog meekrijgen.
Wat maakt het uit?
Het leven bevindt zich hier en nu. De volledige, bruisende energie van het leven ervaren kan alleen in dit moment. Jezelf en het leven ten diepste ervaren kan alleen in dit moment. En voelen wat goed voor jou is, kan ook alleen hier en nu. In dit moment.
Ieder deel van jouw aandacht dat niet aanwezig is in het hier en nu, zorgt er voor dat je minder van het leven ervaart en het minder levendig ervaart.
Wanneer je volledig wordt opgeslokt door iets in het verleden of de toekomst, gaat het leven eigenlijk aan je voorbij.
En vaak zonder dat je het in de gaten hebt.
Misschien voel je, je zo rot door MS dat je het liefst niet wilt voelen wat er nu is. Begrijpelijk. Dat werkt alleen wel twee kanten op. Wanneer jij hier niet bent is het ook niet mogelijk om jouw lichaam te ondersteunen. Terwijl het jouw juist zo hard nodig heeft.
Wanneer jouw aandacht verdeeld is, zorgt dat er voor dat het moeilijker is om te handelen, waar dat nodig is. Wanneer er maar een klein deel van jouw aandacht beschikbaar is om te dealen met wat er nu gebeurt, maakt dat het zwaarder voor jouw lichaam en zenuwstelsel. Het kost veel meer energie om dingen goed, of zo goed mogelijk te laten verlopen.
Ja , hallo, ik heb helemaal geen tijd om in het nu te leven.
Als ik mij niet met morgen en de toekomst bezig houd, denk je dat de dingen vanzelf gebeuren?Denk je dat de kabouters mijn afwas doen? Afspraken plannen? Bijhouden welke boodschappen en klussen er gedaan moeten worden? Dan loopt alles in het honderd!
In het nu leven betekent niet dat je niet vooruit kijkt. Het betekent dat je heel bewust kiest waar jij jouw aandacht op richt. En dat kan omdat jouw onverdeelde aandacht je de ruimte geeft om je daar bewust van te zijn. Het zorgt er voor dat je niet langer wordt geleefd maar dat jij de keuze hebt hoe je wilt leven.
Wanneer we niet in dit moment aanwezig zijn, worden we geleefd door het moment.
Waneer jij niet bewust kiest waar jij jouw aandacht op richt en waar jij je tijd aan besteedt, wordt dat voor je bepaald. Door de waan van de dag. De wensen en ideeën van jouw omgeving. Door jouw eigen gewoontes, angsten en overtuigingen. En het overgrote deel van deze drijfveren zorgt er niet voor dat dingen beter gaan en jij optimaal van het leven kunt genieten. Integendeel.
Nu, op dit moment, zit ik achter mijn laptop en schrijf ik deze blog. Daarmee kies ik er bewust voor om de rest van mijn omgeving (die zich ook in dit moment bevindt) buiten te sluiten. Om mij daar niet door af te laten leiden.
Ik kies er bewust voor om mijn volledige aandacht te richten op het schrijven van deze blog. En niet op de spreeuwen in de boom in mijn tuin, hoe aandoenlijk ik die ook vind. Of op de tien andere dingen die op mij liggen te wachten en nog gedaan moeten worden.
Ik probeer dit moment zo volledig mogelijk te ervaren. Mijn lichaam te ontspannen en mijn geest open te stellen voor alle ideeën die bijdragen aan deze blog, om die zo helder mogelijk te schrijven. En juist omdat ik volledig aanwezig ben in het hier en nu, zorgt dat voor een beter resultaat.
En ik blijf mij daardoor bewust van wat belangrijk is. Zodat ik ieder moment voor iets anders kan kiezen, mocht dat nodig zijn. Als ik mij opeens niet lekker voel. Of moe. Of honger krijg. Dan stop ik met wat ik aan het doen ben en kies op nieuw waar ik mijn aandacht op wil richten.
Hoe zit dat bij jou? Wat roept het idee ‘in het nu leven’ bij jou op? Wat vind je er van? In hoeverre ben jij aanwezig in dit moment? In hoeverre pas jij dit toe in jouw leven? Gaan de dingen daardoor makkelijker? Kies jij bewust? Of heb je het gevoel dat je geleefd wordt?