MS kan zorgen voor gewichtstoename. Wanneer MS er voor zorgt dat je minder beweegt en meer tijd zittend en liggend door brengt, terwijl je hetzelfde blijft eten, lijkt gewichtstoename onvermijdelijk. Daarnaast kunnen stress en depressie zorgen voor een toename in gewicht. Is dat erg? Of maakt het eigenlijk niks uit?
MS en gewichtstoename: je lichaamsgewicht draag je overal met je mee.
En hoe meer er van is hoe meer je te dragen hebt.
Overgewicht of een sterke toename in gewicht is zwaar voor je gewrichten en voor je hele lichaam. Of de gewichtstoename samenhangt met MS of niet. Het brengt een verhoogd risico met zich mee voor allerlei kwalen. Maar zelfs voordat daar sprake van is kan het zijn dat je, je gewicht als een last met je mee zeult.
Heb jij hier ervaring mee en zou je er graag iets aan willen doen? In deze blog deelt Steven zijn verhaal en deel ik mijn ervaring en wat, naar mijn idee, belangrijk is om in overweging te nemen, voordat je de stap zet en je eetpatroon aanpast.
Ik ben geen voedingsexpert dus ik kan je niet helpen met het ‘hoe dan?’ van gewichtsverlies. Maar er zijn wel een aantal tips die ik, ter inspiratie, graag met je wil delen.
1. Merk je dat je, je slechter voelt door gewichtstoename? Vraag je eerst af of je er iets aan wilt doen.
Als je merkt dat je zwaarder geworden bent en dat je dat in de weg zit vraag je eerst af of je daar iets aan wilt doen. En als je beslist om er wat aan te gaan doen, zorg dat je die keuze voor jezelf maakt. Dat je het echt voor jezelf doet en het vanuit jezelf komt. En je achter die keuze staat.
En niet omdat een ander dat vindt of zegt. En ook niet vanuit dat vervelende kritische stemmetje in je hoofd die overal wat op aan te merken heeft. Ga uit van de liefdevolle, zorgzame zelf die in je zit. En maak van daaruit een keuze.
Dan is de manier waarop je er voor kiest gewicht te verliezen waarschijnlijk houdbaarder en gezonder dan wanneer dat voort komt uit zelfkritiek of dat je vindt dat, dat moet.
2. Voedingsadvies: hoe te kiezen uit oneindige mogelijkheden?
Dieten – in de zin van heel weinig eten – leidt (bijna) altijd tot een jojo effect in je gewicht en uiteindelijk vaak tot een gewichtstoename in plaats van een blijvende afname. Ga daarom nooit voor snel en de korte termijn maar richt je op wat, op de lange duur, houdbaar is.
Ga op zoek naar een methode die dicht bij je natuur ligt en die je makkelijk in kunt passen in je dagelijkse leven. De oplossing kan rigoureus of subtiel zijn, als die maar bij je past.
Want dat is, naar mijn idee, het volgende essentiële ingrediënt van succesvol en blijvend gewicht verliezen (naast dat je het voor jezelf doet); kies de manier die bij jou past. Ik geloof niet dat er een manier van eten is die voor iedereen ideaal of zelfs goed is. En dat er daarmee ook niet een juiste manier is om overtollig gewicht kwijt te raken. Wat voor de een werkt kan een drama zijn voor een ander.
Ik zou bijvoorbeeld nooit maaltijden over kunnen slaan. Of maaltijden kunnen vervangen door shakes. Dan raak ik geobsedeerd door eten. Wat er toe leidt dat ik ga hamsteren en vooral hele ongezonde dingen wil eten. Wat voor mij werkt is kleine veranderingen door voeren.
Zoals suiker en alcohol, voor een periode, helemaal laten staan. Meer eiwitten en minder koolhydraten eten. Of de porties die ik eet kleiner maken. Dat kan ik, zonder problemen, volhouden. En dan voelt het ook niet als volhouden. Omdat ik zelf het besluit neem en er achter sta. En omdat het een, voor mij, haalbaar doel is, waarbij ik nog steeds van mijn eten kan genieten.
3. Vergeet je niet te genieten en lief te zijn voor jezelf?
Een vriendin van mij heeft haar hele leven geworsteld met haar gewicht. En zo ongeveer alles uitgeprobeerd, aan diëten, dat er bestaat. Iedereen komt, op de een of andere manier, ook altijd naar haar toe met adviezen over wat ze allemaal zou moeten proberen. Het laatste advies: schrap koolhydraten volledig. Maar voor haar werkt dat niet. Zonder koolhydraten voelt zij zich mat, ongelukkig en wankel.
Inmiddels heeft ze haar lichaam, gelukkig, geaccepteerd zoals het is en is ze gestopt met diëten. Ze heeft misschien niet het ‘ideale gezonde’ gewicht maar is een stuk blijer met zichzelf, ontspannener en daarmee -denk ik- gezonder dan toen ze nog zo fanatiek aan het diëten was. Lief zijn voor jezelf en je lichaam en genieten van het leven zijn zo belangrijk! Ook voor je gezondheid.
Dan nu Steven’s verhaal.
En hoe hij besloot iets aan zijn gewichtstoename te doen nadat hij zich realiseerde dat zijn gewicht hem in de weg zat en er zelfs toe leidde dat zijn MS symptomen er erger door werden.
Steven:
Het grootste deel van mijn leven ben ik zo dun als een lat geweest. Ik ben 1 meter 85 lang en woog zeventig kilo. Pas na mijn dertigste begon ik iets zwaarder te worden. En nadat ik getrouwd was en bij de politie ging, kwam ik nog zo’n elf tot dertien kilo aan. Tot ik zo’n negentig kilo woog.
Daar voelde ik mij prettig bij. Ook omdat ik me daardoor fysiek sterker voelde. Ik voelde dat, als ik nu een klap uit moet delen, mocht het daar toe komen in mijn werk, dan gaat die ander dat voelen. Voor die tijd, wanneer we man tegen man vochten, in trainingen, had ik toch het gevoel dat ik niet de kracht in mijn armen had die ik nodig had. en lichaams gewicht maakt daar een verschil in.
Ik bleef die negentig kilo, ook nadat ik MS kreeg en met pensioen moest en steeds minder actief werd. De ommezwaai kwam toen ik stopte met tabak. Toen kwam ik zo’n vier of vijf kilo aan. Ik kocht een grotere maat broeken en dacht: ik word gewoon een jaartje ouder, dat hoort er bij.
Maar ergens denk mijn gewichtstoename ook samenhangt met mijn MS. Omdat ik toch veel minder beweeg dan voorheen. Terwijl ik wel hetzelfde bleef eten. Dus ik kan niet zeggen dat mijn gewichtstoename direct samenhangt met mijn MS. Maar het beïnvloede uiteindelijk wel hoe ik mij voelde.
Vorig jaar voelde ik me zo belabberd. En toen realiseerde ik me dat ik weer was aangekomen.
Mijn broeken zaten te krap, te strak. Heel onaangenaam. En ik voelde me dik, opgeblazen…ik zag het ook in mijn gezicht…puffy. En toen heb ik besloten er iets aan te doen. En als ik een besluit neem dan doe ik het ook.
Dat was in het najaar van afgelopen jaar. Ik heb eerst mee gedaan met het Weight watchers program van mijn vrouw, maar dat werkte voor mij niet. In januari was er nog niks af. En toen besloot ik mijn eigen manier te volgen.
Ik dacht: er is maar een zekerheid als je gewicht wilt verliezen: niet zoveel eten. En wat ik nu ga zeggen werkt voor mij. Ik weet dat het niet voor iedereen werkt, maar het werkt voor mij: ik besloot om nog maar een maaltijd per dag te eten. Het avondeten. Tijdens die maaltijd mag ik eten wat ik wil. Tot ik voel dat ik genoeg heb gehad, dan stop ik ook. En daarna eet ik iets meer. Tot de volgende avond.
En het werkt. Ik ben begonnen in februari. En ik ben nu negen kilo kwijt, van de dertien die ik er af wil hebben. Dan zit ik weer op mijn oude gewicht.
Wat me wel opviel is dat dit gewichtsverlies niet geleidelijk gaat maar in golven.
De eerste maand verloor ik ongeveer vierenhalve kilo. In de tweede maand nog geen kilo en daarna ineens weer een kilo of vier. Je moet wel een lange adem hebben. Als je direct resultaat wilt, en dan terug naar je oude patroon, zit het er ook zo weer aan, denk ik.
Maar dat vergt enorme discipline. Ik ken niemand die zo gedisciplineerd is als dat jij dat bent.
Misschien. Maar ik denk dat, als je de manier vindt die bij jou past, het prima te doen is. Als je het maar voor jezelf doet. En achter je besluit staat.
Merk je een verschil, nu je 9 kilo lichter bent?
Ik weet niet of ik alles kan wijten aan mijn gewichtsverlies, maar mijn benen werken veel beter. Ik kan me veel makkelijker bewegen en verplaatsen. Ik voel me in zijn geheel veel beter. En ik heb niet meer dat opgeblazen gevoel. Ik heb het gevoel dat ik veel meer kan doen voordat ik moe wordt. En, zoals ik al zei, mijn benen zijn veel sterker en werken beter.
Ik wil zo fit en gezond mogelijk zijn en doen wat ik kan doen om dat voor elkaar te krijgen.
Net zoals toen mijn bloeddruk extreem hoog was. Toen ben ik pillen gaan slikken en aan yoga gaan doen om die weer naar beneden te krijgen. Omdat ik niet wil eindigen met en hartaanval of een hersenbloeding of iets dergelijks. En als ik dat kan voorkomen door een pil te slikken en te ontspannen, dan doe ik dat. Zo ook met mijn gewicht.
Ik voel gewoon dat, wanneer ik lichter ben, of dichter bij mijn oude gewicht, dat wat voor mega verschil dat maakt voor mijn lichaam en hoe ik me voel en functioneert.
Hoe zwaarder ik ben, hoe zwaarder het is om simpele dingen te doen.
Zoals opstaan vanuit een stoel. Of van mijn scooter in de douche komen. Om een praktisch voorbeeld te geven van het verschil….
Nu kan ik van het bed komen staan door met mijn handen ergens op te steunen en overeind te komen. Eerder, voor mijn gewichtsverlies, had ik die steun nodig, niet alleen voor mijn balans, maar omdat ik de kracht in mijn armen nodig had om mijzelf overeind te hijsen. Omdat mijn benen de kracht gewoon niet hadden om mijn gewicht op te tillen.
Weet je, wanneer je, je opgeblazen en zwak en uitgeput voelt, meer nog dan normaal….dan is het wachten tot dingen verkeerd gaan. Maar wanneer je, je in algehel zin goed voelt en het gevoel hebt dat je dingen voor elkaar kunt krijgen. Al is het zo iets simpels als zelf douchen of het gras maaien of eten koken, dan geeft dat zo’n boast….waardoor alles makkelijker gaat.
En mijn manier van gewicht verliezen werkt waarschijnlijk niet voor iedereen. En het vergt discipline. Maar er zijn vele manieren om gewicht te verliezen.
wanneer je besluit om gewicht te verliezen….vind de manier die bij jou past en ga het DOEN. En houd vol. Laat je niet ontmoedigen. Houd vol. Blijf het doen. Het is het zeker waard.